"Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, poproście o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni.
Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami.
Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem."

Maryja jest Niepokalanie Poczęta, to znaczy, że w pierwszej chwili swego poczęcia zachowana była od wszelkiej winy.
Oznacza to, że życie ludzkie rozpoczyna się z chwilą poczęcia i już wtedy Bóg ma wobec nas swój niepowtarzalny plan, kocha nas i potrzebuje do prowadzenia dzieła zbawienia.
Dlatego, też największą obelgą zadaną Maryi w Jej tajemnicy Niepokalanego Poczęcia, jest podnoszenie ręki na życie poczęte, a nie narodzone.

Matka Najświętsza powiedziała siostrze Łucji, że jej Boskiego Syna szczególnie dotykają bluźnierstwa przeciwko Jej Niepokalanemu Poczęciu.

"Wielu poszło na zatracenie z tego powodu (mówi Maryja), tylko wasze modlitwy, ofiary i zadośćuczynienie Bożej Sprawiedliwości mogą być dla nich ratunkiem."

Być ratunkiem dla dusz, Maryja daje nam przez pośrednictwo siostry Łucji - nową formę nabożeństwa do Jej Niepokalanego Serca - jest to "nabożeństwo pierwszych sobót" z wielką obietnicą:
"Przybędę w godzinie śmierci z łaskami potrzebnymi do zbawienia dla tych, którzy będą je praktykować."

Ale, pamiętamy też o słowach Jezusa, iż woli tych, którzy bezinteresownie, z miłości podejmą to nabożeństwo, które napotyka tak wielkie przeszkody i ciągle czeka na wypełnienie.

Ojciec Święty Sługa Boży Jan Paweł II powiedział do siostry Łucji:
"Co do mnie, muszę wyznać, że nigdy nie czułem się tak szczęśliwy, jak wtedy, kiedy przychodzi pierwsza sobota."

Zechciejmy trwać w miłości Bożej i w akcie ofiary, wzorem Maryi powiedzieć Bogu "Fiat" - zawierzyć Mu codzienne nasze obowiązki, złączone z odkupieńczą męka Jezusa, błagać o Miłosierdzie Boże dla tych, którzy sądzą, że nie ma dla nich ratunku, dla tych, którzy pogubili się na drodze wiary i zadośćuczynić Niepokalanemu Sercu Maryi za grzechy własne i grzechy świata.

Maryjo, tak często zadośćuczynienie, pokutę - rozumiemy jako wielkie umartwienie, nie odczuwamy potrzeby pokuty bez nakazu, nie odczuwamy potrzeby ofiarowania Bogu naszych codziennych spraw.

Przepraszamy Cię Maryjo, wierzymy, że trwanie przy Twoim Sercu pomoże nam otworzyć się na wolę Bożą, z miłością wziąć swój krzyż i naśladować Twojego Syna.

Tak niedawno Stalin pytał: "Ile dywizji ma Papież?"
Orędzie z Fatimy uświadomiło nam, że wiara i modlitwa, to siła potężniejsza od największych armii świata i dało pewność, że nie istnieje nieodwołalne przeznaczenie, że wiara i modlitwa zanurzona w Bogu - zmieniają bieg historii.

W akcie zawierzenia ludów i narodów świata Niepokalanemu Sercu Maryi - 25 marca 1984r. - Ojciec Święty Jan Paweł II ukazał nam Serce Orędzia Fatimskiego; Nie tylko ukazał ale żył tym Orędziem i wypełnił Je do końca.
Oto Fragment zawierzenia:
"Stając oto przed Tobą, Matko Chrystusa, przed Twoim Niepokalanym Sercem, pragniemy wraz z całym Kościołem zjednoczyć się z ofiarą, którą z miłości do nas Syn Twój złożył z samego siebie Ojcu: 'A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie' (J 17,19).
Pragniemy zjednoczyć się za świat i za ludzi, które w Jego Boskim Sercu ma moc wyjednać przebaczenie i stać się zadośćuczynieniem".

Bądź pozdrowiona, Służebnico Pańska któraś całkowicie zjednoczyła się z odkupieńczą ofiarą Twojego Syna.

Jesteśmy świadomi posłannictwa Kościoła w świecie.
Pod Twoim przewodnictwem Maryjo pragniemy najpełniej okazać posłuszeństwo Bożemu powołaniu i mieć udział w tym posłannictwu, pomni na słowa ks. Jana Bosko:
"Jeśli nie ty, to kto?
Jeśli nie tutaj, to gdzie?
Jeśli nie teraz, to kiedy?
Jeśli nie dla Królestwa to dla kogo?"

Armia Niepokalanej