Ja jestem krzewem winnym, wy latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. (J15, 5-7)


"Matka Słowa Wcielonego, heroicznie ofiarna i pełna najgłębszej pokory, jest także dla nas niezrównanym wzorem cnót i znakiem niezawodnej nadziei. Pozwólmy, by wzięła nas za rękę. Ona zaprowadzi nas do Swego Syna Jezusa." (JPII Watykan 31 maja 1987)


Matko, tak wiele zależy od naszej współpracy z Twoim Niepokalanym Sercem, zachowanym przez Boga od wszelkiego grzechu, jedynym bezpiecznym schronieniem przed atakami zła.

Ukazujesz nam Matko, że największym złem świata jest życie poza "krzewem winnym" - ateizm - kolebka wszelkiego grzechu. Tak często lekceważymy grzech, bojąc się jedynie jego skutków. To grzech jest powodem zatracenia wielu dusz, nad którymi tak bolejesz Matko i pragnąc je ratować, wskazujesz nam drogę zjednoczenia ze zbawczym dziełem Twego Syna, bo tylko On ma moc przebłagać i zadośćuczynić za grzech świata, który obraża Boga i zamyka nas na łaskę, bez, której nic nie możemy uczynić.


Maryjo, Boskimi Darami obdarzasz nas od najmłodszych lat, zawsze ukazując nam Jezusa. Pamiętamy pierwszy obrazek nad łóżkiem, cenny medalik otrzymany z okazji Sakramentu Chrztu, Komunii Świętej, czasem Twój wizerunek lub figura Matko jest związana z historią rodziny, z pierwszą parafią, z lokalnym Sanktuarium. Nawiedzasz nas w różnych miejscach świata i niejednokrotnie objawiasz nam Swoje Imię.


-Siostrze Faustynie rzekłaś "Jestem Matką Boską Kapłańską".

"W jasności wielkiej ujrzałam Matkę Bożą w białej sukni, przepasaną złotym pasem, a drobne gwiazdki także złote były po całej szacie i rękawy na trójkąt wyłożone złotem. Płaszcz miała szafirowy, lekko zarzucony, na głowie miała lekko zarzucony przezroczysty welon, włosy rozpuszczone, ślicznie ułożone i korona ze złota, która miała w zakończeniach krzyżyki. Na lewym ręku trzymała Dziecię Jezus".


Siostra Faustyna tak pięknie mówi o Tobie Matko:
"Przez Nią, jak przez czysty kryształ,
Przeszło do nas miłosierdzie Twoje,
Przez Nią, miły Bogu człowiek się stał,
Przez Nią nam spływają wszelkich łask zdroje."


- W Fatimie objawiasz nam Swe Imię: "-Jestem Matką Bożą Różańcową", przypominasz o najwspanialszej broni do walki ze złem, o Różańcu i dajesz obietnicę:
"Na koniec moje Niepokalane Serce zatryumfuje"

Matko, my przytuleni do Twego Serca, ochronieni od zła, zanurzeni w modlitwie różańcowej, jesteśmy armią serc otwartych na Boga.


- Gdy nasze wakacyjne pielgrzymie drogi zawiodą nas do Warszawy, tu w dzielnicy Ursynów, w Parafii Wniebowstąpienia Pańskiego czczona Jesteś w wizerunku Matki Bożej Wytrwale Szukającej. Twój cudowny, XVII wieczny wizerunek z Dzieciątkiem znaleziono na klatce schodowej. Wyrzucona z serc ludzkich, wyrzucona z domów, przyszłaś wskazać nam drogę nawrócenia, drogę powrotu do jedności z Kościołem powszechnym, wspomóc naszą wiarę, dać nam nadzieję, utwierdzić w miłości, odszukać, uratować rodziny i zagubioną młodzież. Radując się z Twojej obecności Matko, dziękujemy i wynagradzamy Twemu Niepokalanemu Sercu za cierpienia, przyrzekamy słuchać i miłować Cię.
Matko, Ursynów tak bardzo Cię ukochał, w każdym Twym Imieniu, któż Je zliczy? Miłość nasza nadaje Ci tak wiele Imion.


- Tu w parafii Ofiarowania Pańskiego wokół kościoła znajdują się Twoje wizerunki Matko z największych Sanktuariów świata: Europy, Ameryki Południowej i Środkowej, Afryki, Azji i Oceanii, USA i Kanady. Natomiast elewacja kościoła ukazuje nam Twoje wizerunki z 28 polskich Sanktuariów, a także z czterech kościołów warszawskich: w ikonie Matki Bożej Łaskawej ze Starówki, Matki Bożej Dobrej Śmierci z kościoła seminaryjnego, Matki Bożej Zwycięskiej z Kamionka, Matki Bożej Tęskniącej z Powsina, a także z Litwy i Białorusi. Wnętrze kościoła ukazuje nam Ciebie Matko w ikonie Matki Bożej Częstochowskiej i figurze przywiezionej z Argentyny zwanej Matką Bożą z Lujan.


Tyle Imion - a Jedno Miłujące Serce.

- W środku Ursynowa, w parafii Św. Tomasza Apostoła, wśród wielu obrazów sercem malowanych, trwasz Matko z nami w ikonie Częstochowskiej. Po świętokradczym pozbawieniu Cię sukni, podzielamy Twój ból, ból parafian i ks. proboszcza twórcy tegoż wizerunku oraz wspaniałej sukni utkanej z wotów parafian. Otaczamy modlitwą, tych, którzy zagubili miłość.

- Na skraju Ursynowa " Na Ostańcu" w przepięknym miejscu, które ostało się po dawnej skarpie warszawskiej, niegdyś wyrzeźbionej przez wiele strumieni wpadających do Wisły, płynącej wówczas u podnóża skarpy, w kaplicy Bł. Edmunda Bojanowskiego, królujesz Matko w ikonie Miłosierdzia i z miłością tulisz relikwie z World Trade Center.

- Na południu Ursynowa, otoczona miłością w kaplicy Sióstr Niepokalanek, pozostałaś z nami w kopii posągu - w cudownej figurze Matki Bożej Jazłowieckiej.

- Matko, jakże bliska jesteś nam w ikonie Nieustającej Pomocy i jakże wdzięczni jesteśmy za wiele łask.

-W czasie wakacji gościłaś nas w wielu Twoich Sanktuariach. Na Górze Chełmskiej wynagradzaliśmy Ci za grzech nietrzeźwości i prosiliśmy o ratunek.

- Ze wszystkich zakątków kraju spieszyliśmy na Jasną Górę, by oddać Ci hołd, Królowo Polski, jednoczyć się z Twoim Synem, którego nam ukazujesz, ponowić nasze oddanie Bogu, Twej opiece zawierzyć, Kościół, nasze rodziny i Ojczyznę.


Miłość nasza ozdabia Twoje wizerunki, ale Ty bardziej pragniesz naszych czystych serc, zasłuchanych w Twoje Niepokalane Serce, serc, które żyją w Bogu dla Jego chwały.

Tyś Jedna, Jedyna Matka Boga i nasza Matka i każdy wizerunek, który Cię ukazuje jest nam radością, a każda jego profanacja jest nam wielkim bólem.